“
در دنياي بيعاطفه و خشن امروز، ما انسانها بايد قدر نعمتهاي خود را بدانيم. به علاوه مي توانيم با تقسيم دارايي هاي خود با مردم نيازمند، از زندگي بيشتر لذت ببريم؛ با اين كار رضايت خاطر بيشتري احساس مي كنيم و زندگي در تك تك لحظات آن برايمان زيباتر و دلپذيرتر مي شود. حال چگونه مي توانيم در اين دنياي پر رقابت فرزندانمان را عاطفي، سخاوتمند و بخشنده بار بياوريم؟ اگرچه پرورش اين خصوصيات در عصر كنوني بسيار مشكل مي نمايد، اما امكان پذير است.

